Een EPIRB is een noodzender voor op zee. De letters staan voor Emergency Position Indicating Radio Beacon. De EPIRB (uitgesproken als i-purb) zendt automatisch een uniek nummer uit, het z.g.n. MMSI nummer op 406 MHz. Dit wordt opgevangen en verwerkt via een groot aantal Cospas-Sarsat (www.cospas-sarsat.org) satellieten. Overal ter wereld vliegt binnen zo’n anderhalf uur een weersatelliet over, zodat het nooit lang duurt voordat het signaal wordt opgevangen. Het signaal van de EPIRB wordt niet alleen ontvangen door de Cospas-Sarsat, maar ook in minder dan 2 minuten door de Geostationaire satellieten. Als het noodsignaal is voorzien van positie-informatie (alleen bij GPS EPIRBs), dan zenden deze satellieten op hun beurt dit noodsignaal door naar een van de vele GMDSS walstations. Bovendien zendt de EPIRB op een tweede frequentie een "homing" signaal uit op 121.5 MHz dat gebruikt kan worden door kustwacht, marine, of vliegtuigen om de exacte locatie te kunnen peilen. Een EPIRB kan dus geen marifoon vervangen, maar het kan zeker geen kwaad er buitengaats eentje aan boord te hebben. De enige zorg is dat hij niet "per ongeluk" aan staat, want dat gebeurt maar al te vaak. Officieel heb je een Marcom-B certificaat nodig.

Noodbakens.nl raadt GPS-EPIRBs aan als wordt gevaren in koudere wateren aangezien de reddingstijd significant wordt verkort door het uitzenden van de eigen positie. Verder raden we Categorie I (automatische afwerping) EPIRBs aan als er solo wordt gevaren.